Hartstochtelijk aanwezig ZIJN

Ik deel hieronder een fragment uit mijn tweede boek in wording. Het boek beschrijft de zoektocht naar wat je al bent.
In dit boek nodig ik je uit terug te keren naar het hier en nu en bewust aanwezig te zijn.
Te herkennen dat het ego je weg houdt van je ware zelf: al goed, heel puur, al vrij.

Zo ben je altijd al geweest, maar dat ben je vergeten.
Ten onrechte ben je gaan geloven dat je je leven  moet gaan sturen en onder controle moet houden.
Ten onrechte ben je gaan geloven dat je dat jij de hoofdpersoon van je leven bent.
Je bent vanuit je hoofd gaan leven en iemand geworden die moet voldoen, succesvol moet zijn, moet slagen in het leven.
Of subtieler: je bent iemand die steeds nog gelukkig of verlicht wil worden, liefdevoller, beter, wat dan ook.

Ik nodig je uit te zien dat je je bestemming al hebt bereikt.
Dit gevoel van thuis zijn, ontdek je als je terug keert naar het hier en nu en je neigingen opgeeft.
Je moet op dit punt komen dat je bereid bent het niet te weten. Om je houvast op te geven en om je  zoektocht op te geven.
Als je daartoe bereid bent en terugkeert naar het hier en nu, kun je rust vinden. Hier en nu, in het hart van je bestaan.
Alleen daar. Nergens anders.

Je moet op dat punt komen dat je ziet en werkelijk voelt dat je al goed bent en dat dit het is.
Dat er niets  niets valt te verbeteren en niets valt te doen. Je kent het wel: misschien heb je – net als ik –
veel gedaan op het gebied van spirituele en persoonlijke ontwikkeling. Je hebt workshops en opleidingen gevolgd.
Je bent jaren op zoek geweest naar ‘iets’. Je bent gaan sleutelen aan jezelf.

Totdat je ziet er rijp voor bent te zien dat er niets valt te vinden, buiten dit moment.

Je kunt dat nu zien.

Je ziet dat je simpelweg aanwezig bent in verbinding met je hart.

Hier valt het denken stil.

Je bent niet dit of dat, je bent dat wat alles ziet.

Je bent dat wat hier aan vooraf gaat.

Je bent dat wat alles kent.

Hieronder lees je een pagina uit mijn boek waarin ik beschrijf wat dit betekent:

Ontwaakt bewustzijn

Van buiten ben je nog steeds dezelfde, maar er heeft zich van binnen een radicale verschuiving voltrokken, een stille maar grootse revolutie. Jouw gedachten en alles wat je hebt geleerd over de wereld, je hele zelfbeeld, je overtuigingen, je kennis en boekenwijsheid, alle leraren die je hebt gehad, alle teachings. Het is niet dat.

Je interesse verschuift nu vooral naar de directe ervaring in het hier en nu.
Je reduceert jezelf niet langer tot een verhaal van vroeger of later: het verhaal van je leven, je hele geschiedenis, je toekomst en tenslotte: ook niet meer je spiritueel ontwaken, hoe prachtig ook. Nu ben je hier, een met het ware: het leven zoals het nu is. In dit wakkere aanwezig zijn komen vanzelf je natuurlijke kwaliteiten weer naar voren. Ze hoeven niet ontwikkeld te worden — ze worden wakker in je.

Alles wat niet echt is, alles wat je hebt aangeleerd, begint nu weg te vallen.
Het valt van je af als een oude jas. Je voelt steeds duidelijker wat klopt en wat niet meer klopt.

Leven vanuit waarheid betekent dat je jezelf niet meer wilt verliezen.
Er ontwaakt een verlangen om echt te leven. Niet langer half, niet langer aangepast.
In wezen is het eenvoudig: je bent aanwezig bij wat zich aandient en je blijft kijken. Steeds opnieuw.

Je merkt dat je steeds vaker kunt rusten in wat je waarneemt, in plaats van in wat je denkt.
Je hoeft het leven niet meer te sturen, zoals je dat eerst deed.
Er komt ruimte om te ontvangen wat er is.
Dat betekent niet dat alles altijd licht of gemakkelijk is.
Juist ook in pijn en in donker blijf je aanwezig.
Je ontdekt dat je niets hoeft weg te duwen. Dat zelfs daar iets open blijft.

Langzaam wordt voelbaar dat je niet losstaat van het leven.
Dat je nooit afgescheiden bent.
Dat je deel bent van een groter geheel en dat alles zich ontvouwt, spontaan.
Tegelijkertijd word je je bewuster van je kwetsbaarheid.
Van hoe open en gevoelig je bent.

En dat je dat niet meer hoeft te beschermen of te verbergen.
Je hoeft jezelf niet meer overeind te houden.

Dat is ontwaken: je bewust worden
van je essentie en 
dat je geraakt mag worden,
dat je open blijft,
en dat je eenvoudig mens bent,
in het midden van het leven.

Het ego als ingang naar bevrijding

Waar verlies jij je rust en helderheid in het dagelijks leven? Waar raak jij van slag? Heeft iemand onlangs iets gezegd waardoor je getriggerd werd? Kwam er een stroom van gedachten op gang over de ander of de situatie? Herkenbaar? Dit overkomt iedereen. Ook als je je verdiept in zelfrealisatie, blijven deze situaties gebeuren. Het mooie is dat je ze nu kunt gebruiken voor je zelfonderzoek en innerlijke bevrijding.

De mensen die je raken, zijn je grootste leraren

Vaak zijn het de mensen die dichtbij je staan die je het meest raken. Je partner, familie, collega of leidinggevende. Hier gebeurt het! Je wordt geraakt en waar je eerst nog zo kalm was als een boeddha, ben je nu van slag. Je wilt jezelf verdedigen of juist terugtrekken. Gedachten als ‘ik doe het wel alleen’, ‘je begrijpt me niet’ of ‘het is ook nooit goed’ schieten door je hoofd.

Op zulke momenten is je ego actief. Het ego is dat deel van je dat zichzelf wil beschermen. Het probeert pijn of ongemak te vermijden. Hierdoor verlies je het contact met jezelf, je rust en je helderheid.

Ego: vriend of vijand?

Er was een tijd dat ik, net als vele anderen, dacht dat verlichting betekende dat je je ego moest overstijgen. Dat het ego iets was wat je in de weg zat, een obstakel op de weg naar verlichting. Maar door de jaren heen ben ik tot een nieuw inzicht gekomen en zie ik het ego als essentieel onderdeel van wie we zijn. Het heeft je geholpen te overleven en het kan je nog steeds van dienst zijn. De sleutel is om ermee samen te werken, zonder dat het de baas over je is. Dát is bevrijding.

Het ego houdt je weg bij pijn en kwetsbaarheid. Het fluistert je in dat je niet goed genoeg bent, dat je niet compleet bent, dat je apart staat van anderen. Dit gevoel van afgescheiden zijn zorgt ervoor dat je jezelf afwijst en verdedigt. Het is verbonden met je ik-identiteit: jij als individu: alleen op de wereld. Het houdt je weg van zelfrealisatie. 

In mijn coachings en in de jaargroep werken we met het ego samen. Want als we er mee vechten, zijn we nog steeds onvrij. Er ontstaat een nieuwe oorlog in jezelf en je zult nooit de vrede ervaren die je zoekt. Een deel van jou doet niet meer mee.

Herken en doorzie de strategieën van het ego

In relaties komen deze patronen vaak naar boven. Als je je niet gezien of gehoord voelt, schiet je in een automatische reactie. Je trekt je terug of wordt defensief. Het is helpend om deze strategieën te herkennen en te onderzoeken. Zo krijgen ze minder grip op je leven.

Hier zijn twee veelvoorkomende strategieën van het ego:

Strategie 1: Terugtrekken (‘moving away’)

• Stil worden
• Je terugtrekken
• Ontkennen
• Het contact verbreken

Je trekt je terug uit de situatie om niet te voelen wat er gebeurt.

Strategie 2: Aanpassen (‘moving forward’)

• Extra lief zijn
• Harmonie proberen te bewaren
• Anderen pleasen
• Lachen om spanning te verminderen

Strategie 3) Slopen – ‘moving against’

• manipuleren
• je eigen behoeften negeren
• veroordelen
• iets forceren
• eenzaam zijn
• emotioneel zijn

Je verliest je presentie. Je bent niet meer ontspannen aanwezig, in verbinding met jezelf. Je wordt strategisch. Je kunt dit voor jezelf onderzoeken in het dagelijkse leven:

• Ben ik bezig iets te halen?
• Ben ik bezig iets te vermijden? Waar ga ik bij weg?
• Ben ik bezig om iets veilig te stellen?

Alle drie strategieën zijn uit contact. Je bent bang voor het verliezen van verbinding. Als je verbinding verliest, dan sta je alleen. Deze strategie ontstond al in je jeugd. Als kind probeerde je te overleven in situaties waarin je je niet geliefd, niet gezien, niet gehoord voelde. Deze overlevingsreacties kunnen je nog steeds overnemen in relaties. Als kind ervaarde je de angst om niet te bestaan, om alleen achter te blijven als heel ‘echt’ en deze herinnering toont zich nog in de automatische reacties in ons lichaam van vechten, bevriezen en vluchten.

Deze automatische reacties zijn nog steeds actief in relaties en kunnen ons helemaal overnemen. Het helpt om hierbij stil te staan en deze overlevingsstrategieën te onderzoeken. Om ze te leren kennen, zodat ze je leven niet langer beheersen. De afweer is nu niet meer nodig.

Contactvolle aanwezigheid

De uitdaging is om niet te vluchten of te vechten, maar te blijven bij wat je voelt. Blijf aanwezig bij jezelf en de situatie. Als je geraakt wordt, is de uitdaging het niet te fixen maar het te dragen in contact met de grond en met jezelf. Je hoeft je niet langer af te weren of terug te trekken en kunt contactvol aanwezig blijven. Als je stopt met reageren vanuit je automatische patronen, ontstaat er ruimte om bewust te kiezen. Dan blijf je helder en verbonden.

Hard voor het ego of hart voor het ego?

Het is belangrijk om liefdevol te zijn, ook voor je eigen kwetsbaarheid. Wijs je jezelf af als je van slag raakt? Of kun je mild en vriendelijk blijven? Je ego heeft je geholpen om te overleven. Je mag het bedanken voor die bescherming. Maar nu is het niet meer nodig. Je bent vrij om op een nieuwe manier aanwezig te zijn. Je hoeft nu niet meer hard te zijn voor jezelf en voor anderen.

In mijn coachings en in de Verdiepingsjaargroep staat niet alleen zelfrealisatie centraal, maar onderzoeken we ook deze strategieën om zo steeds meer innerlijke vrijheid te ervaren. Ik ben benieuwd of je bovenstaande herkent in dit proces van bevrijding. Als je het leuk vindt om te delen stuur me een berichtje op info@maaike-dijkstra.nl Je krijgt binnen 2 werkdagen altijd een reactie terug.

De mooiste mensen… zijn echt

De mooiste mensen zijn de mensen in je leven die echt zijn.

Ernest Hemingway zei ooit: “De mooiste mensen die we tegenkomen in het leven zijn vaak degenen die door vuur zijn gelopen. “En als je ooit iemand zoals deze hebt ontmoet – iemand wiens aanwezigheid aanvoelt als warmte op een koude dag – dan weet je precies wat hij bedoelde.

Deze mensen zijn geconfronteerd met het soort pijn dat een persoon van binnen uit hervormt. Ze hebben verlies gekend en zijn door het leven open gebroken. Ze hebben momenten gekend die hen ademloos achter lieten en ze hebben de diepte van zichzelf gezien.

Ze zijn op de proef gesteld en ze zijn door het donker gegaan. Ze kennen de diepte in zichzelf en weten dat ze op een punt zijn geweest dat ze niet meer verder leken te kunnen, maar in de overgave waartoe ze werden gedwongen, kwamen ze opnieuw tevoorschijn zoals de zon elke dag weer opkomt. Met een presentie en waardigheid die niet is na te doen, want het gaat niet om uiterlijk maar om essentie.

Ware schoonheid vind je in de stille kracht van iemand die gebroken is geweest, maar besloot het hart niet te sluiten. Het is in de zachtheid van een hart dat alle reden heeft om bewaakt te worden maar toch ervoor kiest om lief te hebben. Het zit in de manier waarop ze luisteren, niet alleen om te antwoorden, maar om te begrijpen.

Het zit in de manier waarop ze naast je staan en lopen of zitten. Niet om iets te halen, maar om bij je te zijn vanuit een stille aanwezigheid. Om je te horen zonder dat ze oordelen. Ze kennen de stilte in hun hart en hoeven niet hun gelijk te halen, want deze stilte in hun hart is onverdedigd. Je voelt de kracht van hun aanwezigheid als ze bij je zijn, totaal beschikbaar voor wat zich voordoet. Ze hebben geen agenda meer en hoeven zich niet anders voor te doen dan zijn ze zijn. 

Ze hebben hun illusies opgegeven en ze zijn echt geworden. Ze hebben zichzelf gevonden en ze geven je toestemming om ook jezelf te zijn. Je hoeft niets anders te zijn. Deze mensen zijn echt. Ze hoeven zich niet anders voor te doen, ze maken zich geen illusies meer over de maakbaarheid.

Ze stralen een eenvoud uit en een helderheid in hun ogen. Ze stralen geen licht uit omdat het leven altijd zo licht is geweest. Ze stralen omdat ze door de reis naar binnen hebben gemaakt. Ze konden niet anders.

Ze hebben momenten meegemaakt waarop het gewicht van de wereld hen bijna brak, maar in plaats van het hen te laten harden, lieten ze het hen verzachten tot iets nog buitengewoners; iemand die aanwezig is als een zachte, stille kracht en weet hoe ze anderen zich veilig, gezien en geliefd kunnen laten voelen.

Wat ze mooi maakt is dat ze geen erkenning hoeven voor hun bestaan. Ze dragen zichzelf en hun pijn is een stille herinnering aan hun veerkracht. Ze begrijpen het leven niet alleen door hun eigen lens, maar door de diepte van hun ervaringen, ze zien de wereld, en mensen, niet zoals ze zijn, maar zoals ze zouden kunnen zijn.

Deze mooie mensen zijn zeldzaam. Ze bezitten de ware schoonheid, de kracht van stilte en presentie. Het kan niet gekocht, geforceerd of vervalst worden. Dus als je ooit iemand zoals deze ontmoet, hou ze dan dichtbij. Hun licht brandt niet voor zichzelf alleen, het is een licht dat bestaat om anderen naar huis te leiden.

Wie in je leven draagt dit soort schoonheid? Hoe hebben hun kracht en vriendelijkheid je geraakt?

 – Deze tekst is vertaald en bewerkt geinspireerd op een tekst van coach Mantas –