Jonge kinderen zijn nog volledig spontaan. Ze gedragen zich niet zoals het hoort en volgen hun natuurlijke impulsen. Ze worden nog niet gedicteerd door hun mind. Helaas verliezen we in de opvoeding een groot deel van onze spontaniteit. In onze opvoeding is een groot deel van onze spontaniteit onderdrukt geraakt omdat we herhaaldelijk hebben gehoord dat we ons moeten gedragen. We werden als kind – gedwongen om in de schoolbanken te zitten – en dat had weinig te maken met spontane dingen doen. We werden als kind afgewezen als we iets geks zeiden of iets wat niet netjes was. Daarom hebben we allemaal geleerd dat spontaan zijn, niet zo verstandig  en handig is. Als je gaat werken is er ook weinig ruimte voor spontaniteit.

Het verlies van spontaniteit heeft te maken met het verlies van onze openheid en met het verlies van ons vermogen om je puur uit te drukken zoals je bent en je impulsen te volgen. Daarmee gaat ook een deel van je vreugdevolle natuur verloren.

Gelukkig kan in dit ontwaakte bewustzijn je spontane aard weer tevoorschijn komen. Als je niet meer leeft onder de controle van het denken en onder het juk van zelfafwijzing of doen zoals het hoort, komt er weer ruimte voor jou speelse, vrije aard.

In onze westerse wereld is weinig plaats voor spontaniteit. Een dag waarin je niets hebt gepland is en zomaar even bij iemand langsgaat is voor de meeste van ons ondenkbaar.

Deze spontaniteit van je impulsen volgen en vrije tijd hebben om te doen wat je wilt is in onze maatschappij een luxe geworden.

Ik sprak een vriendin die besloot spontaan te zijn en op zondag zeven vriendinnen belden of ze zin hadden om mee te gaan naar het strand. Maar al die vriendinnen hadden hun agenda’s vol. Uiteindelijk ging ze alleen naar het strand en kwam daar een bekende tegen. Een leuke spontane ontmoeting, het geeft enorm veel levensvreugde.

Juist de verassingen, het onbekende, spontane in het leven geeft de levensvreugde. Vroeger zat mijn leven ook vol met moeten. Ik was ergens en dan was ik alweer onderweg naar de volgende afspraak. Gek genoeg heb ik nu in deze fase van mijn leven met vier kinderen meer tijd dan in de levensfase daarvoor. Er moet veel, maar er is ook veel meer ruimte voor spontaniteit om de flow te volgen van elk moment.

In mijn coachings daag ik mensen uit spontaner en vrijer te zijn met de instructie hun lichaam te volgen. Zo kun je je denken omzeilen. Waar heeft je lichaam nu behoefte aan? Wil het zitten, liggen of bewegen? Wat wil het lichaam eten? Wil het nu rusten, dansen, sporten of wandelen? Het lichaam is volstrekt spontaan en in het hier en nu aanwezig. Het volgen van je lichaam is een eerste stap in spontaner worden en dit belichaamd bewustzijn.

Wat geeft jou een bruisballetje in je buik? Wakker bewustzijn volgt het JA-gevoel. Het geeft je weer levenszin als je jezelf weer toestaat een spontaan wezen te zijn, zoals je bent gemaakt.

Het grappige is dat als je ziet dat dit leven een spontaan gebeuren is en alles precies gaat zoals het gaat, je ook kunt zien dat jij aan het gebeuren bent.  Alles gebeurt spontaan. Als je dat kan zien dan ben je helder en ontwaakt.